ayrılıklar var

hep hatırladığım

vedaları hiç sevmem ustelik

gözyaşları var

hep yanaklarımı ıslatan

ağlamaları sevmem üstelik

sen vardın

her düşümde

düşler gerçek olmuyormuş meğer

öğrenilmiyormuş meğer büyümeden

sen gidiyordun,

içimden bir şeyler de ardından…

her adımın bensizliğe doğru

bir sensizlik

bir bensizlik

götürdün ben de olan her şeyi

hiç bir şey bıraktın arkanda

ölüm dediler

her nefis tadacak dediler

dediler dediler

ama bilmediler ki

yapacak çok şey vardı daha

18 Temmuz 2004 – Istanbul

© Copyright Tüm Hakları Yazara aittir.