​Dünya üzerinde her gün binlerce sessiz hikâye yazılıyor; beton yığınlarının arasında, kuytu köşelerde, soğuk kaldırımlarda… Bizlerin çoğu zaman aceleyle geçtiği o sokaklar, “sessiz dostlarımız” için bazen bir sığınak, çoğu zaman ise hayatta kalma mücadelesinin verildiği devasa bir arenaya dönüşüyor.

4 Nisan Dünya Sokak Hayvanları Günü, işte bu görünmez mücadeleyi fark etmemiz, o masum gözlerdeki beklentiyi anlamamız için takvime düşülmüş en zarif notlardan biridir.

​Sokak hayvanları, aslında şehirlerimizin modernleşirken unuttuğu kadim komşularımızdır. Onlar için hayat; bir yudum suyun peşinde kilometrelerce yürümek, soğuk kış gecelerinde ısınacak bir kuytu bulmak ve en önemlisi, başlarını okşayacak bir elin özlemini çekmektir.

Onların dilinden dökülmeyen ama bakışlarına sığdırdıkları o derin minnet, aslında insanlığın en saf aynasıdır. Bir canlının yaşama hakkına duyulan saygı, bir toplumun vicdan pusulasının ne kadar doğru çalıştığının en somut göstergesidir.

​Bu anlamlı gün, sadece sosyal medyada paylaşılan birer fotoğraftan ibaret kalmamalıdır. Gerçek merhamet; kapımızın önüne bıraktığımız bir kap yemekte, onları mevsimlerin insafına bırakmayan yerel yönetim politikalarında ve her şeyden önce onları “eşya” değil, “can” olarak gören hukuki ve toplumsal bilinçte gizlidir. Unutmamalıyız ki; bizler için küçük bir iyilik olan dokunuş, onlar için hayata tutunma sebebidir.

​Bugün, o sessiz çığlıklara kulak verme günüdür. Onların dünyasında ne mülkiyet kavgası ne de çıkar hesapları vardır; sadece yaşama arzusu ve karşılıksız bir sadakat beklentisi mevcuttur. Gelin, bu 4 Nisan’da sadece onlara acımakla kalmayalım; onların yaşam alanlarına saygı duyarak, koruyarak ve sahiplenerek yarınlarını birlikte inşa edelim.

​Çünkü dünya, üzerindeki tüm canlılarla paylaşıldığında ve sevgiyle yoğrulduğunda gerçekten yaşanabilir bir yer olacaktır.

​