Bir gece yine

Seyre dalmışım denizi

Ve suskun geceyi

Bir yıldız düştü semalardan

Biraz sonra kayalara çarpacak

Dalgaya…

Ay ateş olmuş

Alev alev yakıyor denizi

Gemilerin ışıkları

Sarmaş dolaş yakamozla

Gecenin sessizliğini

Bozuyor

Gidip gelen dalgalar

Sanki yıllanmış bir senfoni

Okşayan bir el misali

Dokunur okşar kayaları

Her bakış hatırlanan

Sonsuzluk,

Ya derininde boğar,

Ya uzaklarında…

Derdimin de ortağıdır

İçinde saklar deniz

Söylemez kimselere

Ne sevapları

Ne günahları

Bir dosttur bazen

Bir arkadaş

Bir sevgili kimi zaman

DENİZ VE GECE

1996 – İstanbul