Doğa iflas mı ediyor?

Dün dünya basınında yer alan bir haber, sadece çevrecileri değil, iş dünyasından teknoloji liderlerine kadar hepimizi derinden düşündürmeli: Dubai’de kurulan “BioVault” biyolojik kasasında, nesli tükenmekte olan 10.000 türün genetik materyali dondurularak koruma altına alınıyor.
​Bu gelişmeyi sadece bir laboratuvar haberi olarak okuyup geçemeyiz. Aslında bu, insanlık olarak doğaya karşı verdiğimiz taahhütlerin bir nevi “teknolojik sigorta poliçesi”dir.

​Neden Bu Noktaya Geldik?
​Bugün bilim dünyası, tarihteki altıncı büyük yok oluşun tam ortasında olduğumuzu söylüyor. Ancak bu kez fail bir meteor değil; ormanların kontrolsüzce talan edilmesi, sanayi kaynaklı hava kirliliği ve teknolojinin ekosistem üzerindeki yıkıcı ayak izidir. Yaşam alanlarını yok ettiğimiz canlıların genetik şifrelerini şimdi -196 derecede dondurarak geleceğe taşımaya çalışıyoruz.

​Biyolojik Mirasın “Tescili” ve Korunması
​Bir marka veya buluş, tescil edilmediği ve korunmadığı sürece nasıl yok olmaya mahkumsa; doğanın milyonlarca yılda “tasarladığı” bu genetik değerler de bizim en büyük mirasımızdır. Dubai’deki bu girişim, aslında biyolojik bir “hak sahipliği” korumasıdır. Ancak asıl soru şudur:
Kasada sakladığımız bu genleri geri getirecek bir dünya bırakabilecek miyiz?
​Teknoloji bize “geri getirme” (de-extinction) şansı tanıyor olabilir; fakat asıl başarı, bu canlıların dondurulmasına gerek duyulmayacak bir sürdürülebilirlik modelini bugünden inşa etmektir.

​Geleceğin Sorumluluğu
​Kurumsal dünyada “sürdürülebilirlik” artık bir tercih değil, hukuki ve ahlaki bir zorunluluktur. Doğanın tescilli mirasını korumak, sadece biyologların değil; sanayicinin, hukukçunun ve her bir bireyin öncelikli görevi olmalıdır.
​Unutmayalım ki; doğanın iflas ettiği bir senaryoda, hiçbir teknolojik yedekleme bizi kurtarmaya yetmeyecektir.
​Saygılarımla,
​İsmail Sadırlı Uygun Patent Yönetim Kurulu Başkanı