Hayat sürüp gidiyor….

Ve bir bilinmezlik içinde

Dun ve bugün

Her şey aslında bugünün parçaları

Bu bir tablo gibi

Bir çok şey var şu tabloda,

Bir çok renk

Yeşil, siyah, kırmızı, mor, mavi, sarı….

Ve bir çocuk var o tabloda….

Koşuyor belli ki;

Batan güneşi yakalayacak minicik elleriyle….

Ya koştuğu çayırdaki çiçeklere ne demeti?..

Güller, laleler, menekşeler, papatyalar….

Mor rengini bana menekşeler sevdirdi,

Sarıyı güneş,

Yeşili ağaçlardaki yapraklar,

Çayırdaki otlar sevdirdi…

Maviyi denizler gökyüzü,

Kırmızıyı güller sevdirdi….

Koşmayı, hayatta kalmayı

Şu tablodaki çocuk sevdirdi..

O ki

Güneşi tutacaktı minicik elleriyle,

Hiç batmamalıydı güneş,

Hep aydınlık olmalıydı dünya….

Herkes koşmalıydı aslında,

Güneşi tutmalıydık,

GÜNEŞ HİÇ BATMAMALIYDI.

© Copyright Tüm Hakları Yazara aittir.