İlk şiirimi senin için yazmıştım
Adını mısralarımın başına dizmiştim
İlk aşkı sen de yaşamıştım
En safını, temizini yaşadım aşkların
Senin haberin bile yoktu
0 benim dünyamın,
Haber bültenlerinin ilk haberdin o sıralar
Seninle başladı bu sevda öyküsü,
Okul yıllarında….
Yaşım on üç on dörttü
Yalansız sevdim seni
Senin haberin bile yoktu….
Oysa benim dünyamın,
Bütün savaşları senin için yapılırdı o sıralar
İkimiz de aynı gün doğmuştuk
Yağmurlu bir sonbahar günü
Kasım ayının on dördü
Şimdi yaşım yirmi üç yirmi dört
Karşılıksız sevdim seni
Senin haberin bile yoktu….
Oysa benim dünyamın,
Bütün yüzlerinde sen vardın o sıralar
İlkler unutulmazmış derlerdi de inanmazdım,
Gülerdim
Şimdilerde hak veriyorum…
Her şey unutuldu da
O bir çift kahverengi göz unutulmadı
Hayaller kurarak sevdim seni,
Senin haberin bile yoktu
Oysa benim dünyamın,
En büyük merakı kahverengi gözlerinin ne söylediğiydi
0 sıralar…
Geçenlerde annem görmüş seni,
seni sormuşsun.
Tüylerim diken diken oldu…
Anladım ki o zaman,
Seni gerçekten sevmişim…
Hatırlar mısın,
Aylar sonra ne demiştin ?
Sen beni … ?
Sus demiştim sana
Evet ben seni sevmiştim
Senin haberin bile yoktu
Oysa benim dünyamın,
Bütün denizleri göz yaşlarımla dolmuştu
o sıralar
Yine senin haberin bile yok ama “galiba seni hala seviyorum”
24 Kasım 2000 İstanbul
© Copyright Tüm Hakları Yazara aittir.