​Gözlerinizi kapatın ve o cızırtılı, sıcak sesi hayal edin. Bir radyonun kadranını çevirirken duyulan o hışırtı, aslında geçmişin tozlu raflarından gelen bir selamdır. Bursa’nın kadim sokaklarında, Yıldırım’daki iki katlı o mütevazı atölyesinde, Ahmet Ali Şağın usta tam 40 yıldır bu selamı alıyor.

​O, sadece bir tamirci değil; o, anıların “nostalji doktoru”.

​Elleriyle dokunduğu her devre, ruh üflediği her gramofon, aslında bizi biz yapan değerlerin birer yansıması. Ancak bu güzel hikâyenin ardında, hepimizi durup düşünmeye sevk etmesi gereken derin bir hüzün var. Ustanın şu cümlesi, bir devrin kapanışının en çıplak ilanı gibi:

​“Mesleğimi devam ettirebilecek kimse yok.”

​Eskiden malzeme bulmak zordu ama heves çoktu; şimdi malzeme bol ama o sabrı gösterecek, o tozun içinde saklı mucizeyi görecek bir “çırak” yok. Bizler, Uygun Patent olarak her gün yeni markaların, yeni buluşların tesciliyle geleceği inşa etmeye çalışırken; Ahmet Ali Usta gibi değerlerimizin, markalaşmış emeklerinin sessizce tarih sahnesinden çekilmesine tanıklık etmek bizleri derinden yaralıyor.

​ Bir zanaat öldüğünde, sadece bir iş kolu yok olmaz; o işin içine sinmiş olan ahlak, sabır ve hikâye de ölür. Ahmet Ali Şağın’ın atölyesi bir müze olabilir ama o müzenin yaşayan bir ruhu olması için ustalığın elden ele aktarılması gerekir.

​Gelin, bu sese kulak verelim. Geçmişin sesini geleceğe taşıyan ellere hak ettiği kıymeti, o eller henüz iş başındayken verelim. Çünkü bazen en büyük “yenilik”, kadim olanı yaşatabilme cesaretidir.