​İş dünyasında her sabah bir “savaşçı” maskesi takıyoruz.
​Mailler, toplantılar, hedefler, kriz yönetimi ve bitmek bilmeyen “onay bekleyen” süreçler… Gün bittiğinde, telefonumuzda yüzlerce bildirim olmasına rağmen, akşam yemeğinde “Bugün gerçekten nasıldın?” sorusuna verecek samimi bir cevabımız kalmıyor.
​Maskelerin Arkasındaki Gerçek
​CEO’sundan departman sorumlusuna, yeni mezun çalışanından yönetim kurulu başkanına kadar hepimiz aynı gemideyiz ama kamaralarımız birbirinden izole.
​Yöneticiler yalnız; çünkü her zaman güçlü, kararlı ve yanılmaz görünmek zorundalar.
​Çalışanlar yalnız; çünkü rekabetin ve performans baskısının ortasında zayıflıklarını göstermekten çekiniyorlar.
​Sonuç? Binlerce bağlantı, sıfır samimiyet.
​”Unvanları Kapıda Bırakalım”
​20 yılı aşkın mesleki tecrübemde, binlerce marka tescili ve fikri mülkiyet süreci yönettim. Gördüğüm tek bir ortak nokta var: En büyük “marka” insanın kendisidir ve her markanın bir hikayeye, bir dertleşmeye, bir durup nefes almaya ihtiyacı vardır.
​Sürekli “network” yapıyoruz ama “bağ” kuramıyoruz. Birbirimizin sadece başarılarını alkışlıyoruz, peki ya o başarılara giden yoldaki yorgunluklar?
​Küçük Bir Çağrı
​Bugün bu yazının altına unvanlarımızı, şirket kimliklerimizi ve “başarı hikayelerimizi” bırakalım. Sadece insan olarak soruyorum: Gerçekten nasılsınız? Bugün sizi en çok ne yordu? Ya da bugün kimseyle paylaşamadığınız o küçük içsel zaferiniz neydi?
​Gelin, LinkedIn’in o steril ve bazen soğuk koridorlarını bugün biraz ısıtalım. Yalnız değilsiniz, sadece hepimiz çok meşgul taklidi yapıyoruz.
​Yorumlarda buluşalım. Bir kahve eşliğinde dertleşir gibi…

Mutlaka Yorum Yapın…